Dom Mozarta

Pierwsza wzmianka o Domu Mozarta, zwanym również „Domem Tancmistrza“, pojawiła się w dokumencie z 1617 roku. Do 1685 roku były to dwa domy. Na mocy dekretu z 1711 roku właściciel budynku otrzymał pozwolenie na udzielanie w nim nauki tańca dla arystokracji.
W 1773 roku do mieszkania przy pl. Hannibala (dzisiaj Makartplatz 8) wprowadzili się Mozartowie.
W przestrzennym mieszkaniu było wystarczająco dużo miejsca do organizowania spotkań towarzyskich dla przyjaciół i muzyków. Gościem Mozartów był m.in. Emanuel Schikaneder – aktor, dyrektor teatralny i librecista „Czarodziejskiego fletu“.
Wolfgang Amadeusz Mozart mieszkał tutaj do 1780 roku. Tu komponował symfonie, divertimenta, serenady, koncerty fortepianowe i skrzypcowe, koncert na fagot, arie, msze oraz inne utwory religijne. Tutaj powstało „Re pastore“ KV 208, tu Mozart rozpoczął prace nad „La finta gardiniera“ KV 196 i „Idomeneo“KV 366.
Siostra Wolfganga, Nannerl, mieszkała tu do czasu swego zamążpójścia (1784), a ojciec Leopold do samej śmierci (1787).
16 października 1944 roku dwie trzecie domu zostały zniszczone przez bombę lotniczą. Ówczesny właściciel sprzedał zbombardowaną część budynku firmie Assicurazioni Generali, która postawiła w tym miejscu biurowiec. Międzynarodowej Fundacji Mozarteum udało się kupić go w 1989 roku.
Zachowaną część budynku Międzynarodowa Fundacja Mozarteum nabyła już w 1955 roku i przeznyczyła ją do celów muzealnych. Budynek biurowca został rozebrany 2 maja 1994 roku, a 4 maja rozpoczęto rekonstrukcję domu według dawnych planów.